STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цынкіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цынкі́т мн. цынкі́ты |
| Родны каго? чаго? |
цынкі́ту мн. цынкі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
цынкі́ту мн. цынкі́там |
| Вінавальны каго? што? |
цынкі́т мн. цынкі́ты |
| Творны кім? чым? |
цынкі́там мн. цынкі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
цынкі́це мн. цынкі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
cynkit — беларуская лацінка
Слова цынкіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цынкіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цынкограф + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цынка́т (6)
(8) грынакіт ‹
› цынкені́т (8)
(12) лепідакракі́т ‹
› цынкзмяшча́льны (14)
(8) дамейкіт ‹
› цынкі́тны (8)
(4) скі́т ‹
› цынко́ваны (9)
(6) маскі́т ‹
› цынко́ваны (9)
(11) палыгарскі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
