STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цытызус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́тызус мн. цы́тызусы |
| Родны каго? чаго? |
цы́тызусу мн. цы́тызусаў |
| Давальны каму? чаму? |
цы́тызусу мн. цы́тызусам |
| Вінавальны каго? што? |
цы́тызус мн. цы́тызусы |
| Творны кім? чым? |
цы́тызусам мн. цы́тызусамі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́тызусе мн. цы́тызусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Час ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.
cytyzus — беларуская лацінка
Слова цытызус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цытызус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыўканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыту́емы (7)
(9) студыё́зус ‹
› цытыдзі́н (8)
(12) сі́нус-ве́рзус ‹
› цытызі́н (7)
(4) у́зус ‹
› цы́ў (3)
(5) рэ́зус ‹
› цы́ўканне (8)
(6) ля́ліус ‹
› цы́ўкаць (7)
(6) но́ніус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
