аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цьма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цьма́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
цьмы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
цьме́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
цьму́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
цьмо́й, цьмо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
цьме́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
ćma — беларуская лацінка
Слова цьма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цьма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цьменне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыянпла́ў (8)
(6) шэ́льма ‹
› цыяну́равы (9)
(6) тасьма́ ‹
› цыянурхлары́д (12)
(7) про́сьма ‹
› цьме́нне (7)
(6) кацьма́ ‹
› цьме́ць (6)
(6) хацьма́ ‹
› цьмя́на (6)
(6) ко́цьма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.