STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова цьмянасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цьмя́насць мн. цьмя́насці |
| Родны каго? чаго? |
цьмя́насці мн. цьмя́насцяў, цьмя́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
цьмя́насці мн. цьмя́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
цьмя́насць мн. цьмя́насці |
| Творны кім? чым? |
цьмя́насцю мн. цьмя́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
цьмя́насці мн. цьмя́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.
ćmianasć — беларуская лацінка
Слова цьмянасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цьмянасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цьютар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цьмянава́та (10)
(15) непаслухмя́насць ‹
› цьмянава́тасць (13)
(13) неслухмя́насць ‹
› цьмянава́ты (10)
(11) палымя́насць ‹
› цьмяне́йшы (9)
(8) буя́насць ‹
› цьмя́ненькі (10)
(11) сівала́пасць ‹
› цьмяне́ць (8)
(11) касала́пасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
