аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цэлка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цэ́лка мн. цэ́лкі |
| Родны каго? чаго? |
цэ́лкі мн. цэ́лак |
| Давальны каму? чаму? |
цэ́лцы мн. цэ́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
цэ́лку мн. цэ́лак |
| Творны кім? чым? |
цэ́лкай, цэ́лкаю мн. цэ́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
цэ́лцы мн. цэ́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!celka — беларуская лацінка
Слова цэлка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цэлка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цэлозія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цэ́ліць (6)
(11) перастрэ́лка ‹
› цэ́ліць (6)
(10) прыстрэ́лка ‹
› цэліяка́льны (11)
(10) венесуэ́лка ‹
› цэло́зія (7)
(6) шчэ́лка ‹
› цэло́м (5)
(9) пастая́лка ‹
› цэло́н (5)
(6) ве́ялка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.