STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цямніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цямні́ца мн. цямні́цы |
| Родны каго? чаго? |
цямні́цы мн. цямні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
цямні́цы мн. цямні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
цямні́цу мн. цямні́цы |
| Творны кім? чым? |
цямні́цай, цямні́цаю мн. цямні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
цямні́цы мн. цямні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
ciamnica — беларуская лацінка
Слова цямніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цямніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цямнічнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цямне́цца (8)
(10) нікчэ́мніца ‹
› цямне́ць (7)
(8) таямні́ца ‹
› цямні́на (7)
(13) дзяржтаямні́ца ‹
› цямніцца (8)
(13) падграба́нніца ‹
› цямні́ць (7)
(10) сё́рбанніца ‹
› цямні́чнік (9)
(11) падава́нніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
