аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
цяплу́шачны — прыметнік цяплы́нь — назоўнік
канцэпт

цяплушка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цяплушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
цяплу́шка

мн.  цяплу́шкі
Родны
каго? чаго?
цяплу́шкі

мн.  цяплу́шак
Давальны
каму? чаму?
цяплу́шцы

мн.  цяплу́шкам
Вінавальны
каго? што?
цяплу́шку

мн.  цяплу́шкі
Творны
кім? чым?
цяплу́шкай, цяплу́шкаю

мн.  цяплу́шкамі
Месны
у кім? у чым?
цяплу́шцы

мн.  цяплу́шках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.


Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

ciapluška — беларуская лацінка

Слова цяплушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цяплушка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цяплынь + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


цяплоадбіва́льны (15)

(8) заглу́шка

цяпло́сць (8)

(8) гмілу́шка

цяплу́шачны (10)

(8) гнілу́шка

цяплы́нь (7)

(8) ту́рлушка

цяплю́сенькі (11)

(8) хахлу́шка

цяплю́ткі (8)

(6) ялу́шка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).