аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абраканніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абрака́нніца мн. абрака́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
абрака́нніцы мн. абрака́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
абрака́нніцы мн. абрака́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
абрака́нніцу мн. абрака́нніц |
| Творны кім? чым? |
абрака́нніцай, абрака́нніцаю мн. абрака́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
абрака́нніцы мн. абрака́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.
abrakannica — беларуская лацінка
Слова абраканніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абраканніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абраменне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абракада́бра (11)
(9) каза́нніца ‹
› абрака́нне (9)
(11) пама́занніца ‹
› абрака́ннік (10)
(9) вяза́нніца ‹
› абрака́цца (9)
(10) цмо́канніца ‹
› Абра́м (5)
(10) цмо́канніца ‹
› абрамава́ны (10)
(10) агу́канніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.