Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

чало, -а; мн. чолы, -аў; ніякі род
  1. устарэлае і паэтычнае слова Лоб. Потым.. [Майка] ўзняла гатовую дыядэму і павязала яе вакол галавы. У змроку над яе чалом успыхнуў німб з зеленаватых халодных зорак. ← Уладзімір Караткевіч. Ім [рыбакам] навальніца, што ў моры спаткала, хваль ручнікамі чало ўцірала. ← Анатоль Вялюгін. // Пра твар. І раптам — што за штука? — У дзеда спахмурнела ўраз чало. ← Уладзімір Корбан. Абвёў рукой наўкола луг шырозны. І мне чало касца, дзе лёг загар, Здавалася як вылітае з бронзы. ← Уладзімір Ляпёшкін.
  •••
  Біць чалом гл. біць.
  На чале з кім-чым, каго-чаго — пад кіраўніцтвам каго-, чаго-н.
  Стаць на чале ўлады гл. стаць.

❌

чало

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова чало
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	чало́ мн. чо́лы, (2, 3, 4) чалы́
Родны каго? чаго?	чала́ мн. чо́лаў
Давальны каму? чаму?	чалу́ мн. чо́лам
Вінавальны каго? што?	чало́ мн. чо́лы, (2, 3, 4) чалы́
Творны кім? чым?	чало́м мн. чо́ламі
Месны у кім? у чым?	чале́ мн. чо́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.

Польск. szpunt ад ням. spund.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

Слова чало (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік чало — у родным, давальным, творным і месным склоне

чало

Навігатар

Мемчыкі