аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чарапічына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чарапі́чына мн. чарапі́чыны |
| Родны каго? чаго? |
чарапі́чыны мн. чарапі́чын |
| Давальны каму? чаму? |
чарапі́чыне мн. чарапі́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
чарапі́чыну мн. чарапі́чыны |
| Творны кім? чым? |
чарапі́чынай, чарапі́чынаю мн. чарапі́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
чарапі́чыне мн. чарапі́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
čarapičyna — беларуская лацінка
Слова чарапічына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чарапічына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чарапныя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарапі́чнік (10)
(11) памасні́чына ‹
› чарапі́чніца (11)
(10) брусні́чына ‹
› чарапі́чны (9)
(8) суні́чына ‹
› чарапко́вы (9)
(6) айчы́на ‹
› чарапны́ (7)
(9) праайчы́на ‹
› чарапны́я (8)
(7) зайчы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.