Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 чарвяк, -а; мн. чэрві, чарвей і чарвякі, -оў; мужчынскі род
  1. Беспазваночны жывёльны арганізм з доўгім мяккім целам, без канечнасцей і ярка выражанай галавы. Выходжу на луг, на Свіслач шыбую — Ды з вудамі, з хлебам, з чарвямі і босы. ← Якуб Колас. Сям-там відны былі аратыя, чорныя гракі хадзілі за імі, падбіраючы чар вякоў. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. пераноснае значэнне Пра нікчэмнага, агіднага чалавека. [Насця:] — Дык гэта ты прадаў Андрэя? Чарвяк гы няшчасны! Погань ты! ← Іван Шамякін.
  3. пераноснае значэнне; чаго. Пра пачуццё або стан, які працяглы час турбуе, назаляе, падрывае маральныя сілы чалавека. Чарвяк цікаўнасці не даваў.. [жонцы] спакою. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  4. спецыяльны тэрмін Зубчастае кола ў выглядзе шрубы.
  •••
  Дажджавы чарвяк — чырвоны земляны чарвяк.
  Раснічныя чэрві — клас плоскіх чарвей з целам, пакрытым раснічкамі.
  Шаўкавічны чарвяк — вусень тутавага шаўкапрада.
  Замарыць чарвяка гл. замарыць.
  Карміць чарвей гл. карміць.
  Трапілася чарвяку на вяку гл. трапіцца.
  Чарвяк есць (смокча) каго — пра душэўныя пакуты, сумненні, якія церпіць хто-н.