аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
чарэ́шня — назоўнік час-часо́м — прыслоўе
канцэпт

час

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова час
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ча́с

мн.  часы́
Родны
каго? чаго?
ча́су

мн.  часо́ў
Давальны
каму? чаму?
ча́су

мн.  часа́м
Вінавальны
каго? што?
ча́с

мн.  часы́
Творны
кім? чым?
ча́сам

мн.  часа́мі
Месны
у кім? у чым?
ча́се

мн.  часа́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.


— Скажыце, калі ласка, колькі часу?
— Магу толькі прыблізна.
— Давайце.
— Кайназой.


хацелася б ведаць, што ты жывеш «у старыя добрыя часы», да таго як яны пройдуць


Ніл Дэграс Тайсан кажа, што на машыне часу з фільма «Назад у будучыню» вы трапіце ў космас, бо Зямля рухаецца.

Вам патрэбна машына часу і месца (a space-time machine — машына прасторы-часу, прасторава-часавая DeLorean).

Час ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.


Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.


čas — беларуская лацінка

Слова час (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік час — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове часаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


чарэ́шнік (8)

(5) Тэха́с

чарэ́шніна (9)

(5) абца́с

чарэ́шня (7)

(6) во́бцас

час-часо́м (9)

(13) з часу на час

ча́сава-прасто́равы (17)

(7) пад час

часава́нне (9)

(5) у час


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

час

яшчэ шмат часу

толькі не блядзь, а бляць
блядзь = прашмандоўка і шлёндра
бляць = от халера, зноў баксы дарагія

няпросты час

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).

гуляць у гульні

хто быў з табой побач