чаша

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

чаша, -ы, жаночы род
  1. Старадаўняя пасудзіна для піцця ў форме паўшар'я. З інакшай думкай пойдзе ў свет і людзі Патомак гэты наш: Згібацца ўжо не будзе і не будзе Піць з недапітых чаш. ← Янка Купала. // устарэлае паэтычнае слова Кубак для віна. Давайце ўзнімем чашы За Час, працуе што на нас, На спадзяванні нашы. ← Анатоль Вярцінскі. // пераноснае значэнне; чаго або якая. Пра ступень радасці, пакут і пад., якія прыйшлося перанесці каму-н. Поўна з краем чаша гневу майго На людскія грахі ды бясчыннасці. ← Максім Багдановіч. Людзі апусцілі галовы, бо ўсе ведалі, якая цяжкая чаша Кроеравай гасціннасці. ← Уладзімір Караткевіч.
  2. Якая-н. пасудзіна, ёмішча круглай формы. Палошчацца ў бронзавай чашы Вечны агонь. ← Уладзімір Аляхновіч. На прыгожай драўлянай падстаўцы ўзвышаецца велічная, акаймаваная каласамі чаша. ← часопіс «Маладосць».
  •••
  Перапоўніць чашу (цярпення) гл. перапоўніць.
  Поўная чаша — багаты, заможны (пра дом).
  Чаша (цярпення) перапоўнілася — няма больш сіл, магчымасці цярпець.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ча́ша мн. ча́шы
Родны каго? чаго?	ча́шы мн. ча́ш
Давальны каму? чаму?	ча́шы мн. ча́шам
Вінавальны каго? што?	ча́шу мн. ча́шы
Творны кім? чым?	ча́шай, ча́шаю мн. ча́шамі
Месны у кім? у чым?	ча́шы мн. ча́шах
Клічная форма	— мн. —

Слова чаша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік чаша — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі