Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 член, -а, мужчынскі род
  1. Частка цела чалавека або жывёлы (пераважна пра канечнасці). // Пра мужчынскі палавы орган.
  2. спецыяльны тэрмін Састаўная частка, адзін з кампанентаў цэлага. Член сказа. Член прапорцыі.
  3. Асоба, што ўваходзіць у склад якой-н. групы, аб'яднання, арганізацыі, таварыства і пад. [Нічыпар:] — Горш за ўсё вось што, таварыш Нявідны: на вобыску ў часе арышту нашага сакратара забралі дакумент — спісак членаў замосцінскай падпольнай арганізацыі. ← Якуб Колас. Кожны з членаў брыгады будзе змагацца за тое, каб штодзённа выконваць зменныя заданні на сто пяцьдзесят пяць працэнтаў. ← Аляксей Кулакоўскі. Трывожыліся не на жарты члены рэвізійнай камісіі, спяшаліся да кааператыва, правяралі замкі, накладвалі пячаці. ← Міхась Лынькоў. Ганскі адчуваў, што як член сельсавета, павінен тут нешта зрабіць. ← Кандрат Крапіва.
  4. спецыяльны тэрмін Асобая часціца, якая ў некаторых мовах стаіць пры назоўніках; артыкль. Азначальны член (der, die, das — у нямецкай мове). Неазначальны член (ein, eine — у нямецкай мове).
  •••
  Аднародныя члены сказа — члены сказа, якія выконваюць у сказе аднолькавую сінтаксічную функцыю.
  Галоўны член сказа — незалежны член сказа — дзённік або выказнік.
  Даданыя члены сказа — члены сказа, якія паясняюць і дапаўняюць галоўныя члены сказа.
  Кандыдат у члены КПСС (партыі) гл. кандыдат.
  Правадзейны член — вышэйшае выбарнае акадэмічнае званне, якое надаецца вучоным або дзеячам мастацтва за буйны ўклад у навуку і культуру.
  Член-карэспандэнт — акадэмічнае званне вучоных або дзеячаў мастацтва, выбраных агульным сходам якой-н. акадэміі ў яе склад без права рашаючага голасу.