мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова чужасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́жасць мн. чу́жасці |
| Родны каго? чаго? |
чу́жасці мн. чу́жасцяў, чу́жасцей |
| Давальны каму? чаму? |
чу́жасці мн. чу́жасцям |
| Вінавальны каго? што? |
чу́жасць мн. чу́жасці |
| Творны кім? чым? |
чу́жасцю мн. чу́жасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́жасці мн. чу́жасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Даўней было раўней.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
čužasć — беларуская лацінка
Слова чужасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чужасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чужаўладдзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чужаро́днасць (12)
(9) варо́жасць ‹
› чужаро́дны (9)
(7) ду́жасць ‹
› чужасло́ў (8)
(9) няду́жасць ‹
› чужаўла́ддзе (11)
(7) ры́жасць ‹
› чужа́цкасць (10)
(11) сарамя́жасць ‹
› чужа́цкі (7)
(12) нехлямя́жасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.