STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова чужасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́жасць мн. чу́жасці |
| Родны каго? чаго? |
чу́жасці мн. чу́жасцяў, чу́жасцей |
| Давальны каму? чаму? |
чу́жасці мн. чу́жасцям |
| Вінавальны каго? што? |
чу́жасць мн. чу́жасці |
| Творны кім? чым? |
чу́жасцю мн. чу́жасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́жасці мн. чу́жасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Шукаеце новага бухгалтара?
— Так. І старога таксама.
čužasć — беларуская лацінка
Слова чужасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чужасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чужаўладдзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чужаро́днасць (12)
(9) варо́жасць ‹
› чужаро́дны (9)
(7) ду́жасць ‹
› чужасло́ў (8)
(9) няду́жасць ‹
› чужаўла́ддзе (11)
(7) ры́жасць ‹
› чужа́цкасць (10)
(11) сарамя́жасць ‹
› чужа́цкі (7)
(12) нехлямя́жасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
