STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чужыншчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чужы́ншчына мн. чужы́ншчыны |
| Родны каго? чаго? |
чужы́ншчыны мн. чужы́ншчынаў, чужы́ншчын |
| Давальны каму? чаму? |
чужы́ншчыне мн. чужы́ншчынам |
| Вінавальны каго? што? |
чужы́ншчыну мн. чужы́ншчыны |
| Творны кім? чым? |
чужы́ншчынай, чужы́ншчынаю мн. чужы́ншчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
чужы́ншчыне мн. чужы́ншчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Лепш за ўсё спаць з афіцыянтамі: яны сапраўды праходзілі медагляд.
čužynščyna — беларуская лацінка
Слова чужыншчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чужыншчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чуінгам + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чужы́нны (7)
(11) прыго́ншчына ‹
› чужы́нскі (8)
(10) Задо́ншчына ‹
› чужы́нскі (8)
(10) арды́ншчына ‹
› чужэ́й (5)
(12) дэкадэ́ншчына ‹
› чужэ́йшы (7)
(11) славя́ншчына ‹
› чужэ́нькі (8)
(16) стараславя́ншчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
