аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́рка мн. чу́ркі |
| Родны каго? чаго? |
чу́ркі мн. чу́рак |
| Давальны каму? чаму? |
чу́рцы мн. чу́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
чу́рку мн. чу́ркі |
| Творны кім? чым? |
чу́ркай, чу́ркаю мн. чу́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́рцы мн. чу́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
čurka — беларуская лацінка
Слова чурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чурэк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чура́цца (7)
(7) баху́рка ‹
› чура́ць (6)
(7) цаху́рка ‹
› чурба́лка (8)
(5) цу́рка ‹
› чурэ́к (5)
(7) бачу́рка ‹
› чурэ́чны (7)
(7) качу́рка ‹
› чу́тачку (7)
(7) я́шчурка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.