аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чыкіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чыкіро́ўка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
чыкіро́ўкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
чыкіро́ўцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
чыкіро́ўку мн. — |
| Творны кім? чым? |
чыкіро́ўкай, чыкіро́ўкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
чыкіро́ўцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
čykiroŭka — беларуская лацінка
Слова чыкіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чыкіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чыкіроўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чыкіля́нне (9)
(15) радыёмаскіро́ўка ‹
› чыкіля́ць (8)
(16) святломаскіро́ўка ‹
› чыкірава́ць (10)
(12) дэмаскіро́ўка ‹
› чыкіро́ўшчык (11)
(10) ізаліро́ўка ‹
› чыкіры́жыць (10)
(9) каліро́ўка ‹
› чы́кнуць (7)
(10) эмаліро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?