мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
чын-чы́нам — прыслоўе чынаве́нскі — прыметнік
канцэпт

чына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
чы́на

мн.  чы́ны
Родны
каго? чаго?
чы́ны

мн.  чы́н
Давальны
каму? чаму?
чы́не

мн.  чы́нам
Вінавальны
каго? што?
чы́ну

мн.  чы́ны
Творны
кім? чым?
чы́най, чы́наю

мн.  чы́намі
Месны
у кім? у чым?
чы́не

мн.  чы́нах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Вып'ем для храбрасці?
— Выпі! Я храбрая прыйшла...


čyna — беларуская лацінка

Слова чына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чынадрал + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


чы́н (3)

(12) крыямедыцы́на

чы́н (3)

(6) рыцы́на

чын-чы́нам (9)

(8) кальцы́на

чынаве́нскі (10)

(6) бачы́на

чынадра́л (8)

(8) саба́чына

чыналюбі́вы (10)

(8) бедачы́на


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прабежкі