аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чы́на мн. чы́ны |
| Родны каго? чаго? |
чы́ны мн. чы́н |
| Давальны каму? чаму? |
чы́не мн. чы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
чы́ну мн. чы́ны |
| Творны кім? чым? |
чы́най, чы́наю мн. чы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
чы́не мн. чы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
Калі вам здаецца, што няма ніякай надзеі, проста ўспомніце амараў, якія былі ў акварыуме рэстарана Тытаніка.
čyna — беларуская лацінка
Слова чына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чынадрал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чы́н (3)
(12) крыямедыцы́на ‹
› чы́н (3)
(6) рыцы́на ‹
› чын-чы́нам (9)
(8) кальцы́на ‹
› чынаве́нскі (10)
(6) бачы́на ‹
› чынадра́л (8)
(8) саба́чына ‹
› чыналюбі́вы (10)
(8) бедачы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.