STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чытач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чыта́ч мн. чытачы́ |
| Родны каго? чаго? |
чытача́ мн. чытачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
чытачу́ мн. чытача́м |
| Вінавальны каго? што? |
чытача́ мн. чытачо́ў |
| Творны кім? чым? |
чытачо́м мн. чытача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
чытачу́ мн. чытача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»čytač — беларуская лацінка
Слова чытач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чытач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чытачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чыта́цкі (7)
(6) парта́ч ‹
› чыта́цца (7)
(7) хваста́ч ‹
› чыта́ць (6)
(7) удо́стач ‹
› чыта́чка (7)
(6) снаха́ч ‹
› чытачо́вы (8)
(5) саха́ч ‹
› чытачо́ўскі (10)
(5) ліха́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск