Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

чытка, -і, ДМ -тцы, жаночы род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў чытаць (у 1, 2 знач.).
  2. Чытанне ўголас чаго-н. Даклад аб жыцці і творчасці Сяргея Ясеніна зрабіў адзін з крытыкаў.. Пасля даклада пачалася чытка вершаў. ← Мікола Хведаровіч. Аграном прыступіў да чыткі і абмеркавання прыкладнага статута сельгасарцелі. ← Янка Брыль.
  3. Чытанне акцёрамі п'есы па ролях (від рэпетыцыі). Чытка п'есы. ▪ Чыткі ў нас часта ператвараліся ў практыкаванні па акцёрскай распрацоўцы характараў герояў рамана ці аповесці. ← Яўген Рамановіч.

❌

чытка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чытка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	чы́тка мн. чы́ткі
Родны каго? чаго?	чы́ткі мн. чы́так
Давальны каму? чаму?	чы́тцы мн. чы́ткам
Вінавальны каго? што?	чы́тку мн. чы́ткі
Творны кім? чым?	чы́ткай, чы́ткаю мн. чы́ткамі
Месны у кім? у чым?	чы́тцы мн. чы́тках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.

пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

Слова чытка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік чытка — у родным, давальным, творным і месным склоне

чытка

Навігатар

Мемчыкі