чэрвец

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова чэрвец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	чэ́рвец мн. чэ́рвецы
Родны каго? чаго?	чэ́рвеца мн. чэ́рвецаў
Давальны каму? чаму?	чэ́рвецу мн. чэ́рвецам
Вінавальны каго? што?	чэ́рвец мн. чэ́рвецы
Творны кім? чым?	чэ́рвецам мн. чэ́рвецамі
Месны у кім? у чым?	чэ́рвецы мн. чэ́рвецах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.

červiec — беларуская лацінка

Слова чэрвец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: