шабат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шабат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ша́бат мн. ша́баты
Родны каго? чаго?	ша́бата мн. ша́батаў
Давальны каму? чаму?	ша́бату мн. ша́батам
Вінавальны каго? што?	ша́бат мн. ша́баты
Творны кім? чым?	ша́батам мн. ша́батамі
Месны у кім? у чым?	ша́баце мн. ша́батах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

šabat — беларуская лацінка

Слова шабат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: