аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шарханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ша́рханне мн. ша́рханні |
| Родны каго? чаго? |
ша́рхання мн. ша́рханняў |
| Давальны каму? чаму? |
ша́рханню мн. ша́рханням |
| Вінавальны каго? што? |
ша́рханне мн. ша́рханні |
| Творны кім? чым? |
ша́рханнем мн. ша́рханнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ша́рханні мн. ша́рханнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.Калі мне кажуць «Назаўтра раніцай ты аб гэтым пашкадуеш» — я сплю да абеду.
šarchannie — беларуская лацінка
Слова шарханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шарханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шархатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шарфю́рар (8)
(6) пха́нне ‹
› ша́рх (4)
(8) ка́рханне ‹
› шархані́на (9)
(10) кана́рханне ‹
› шархану́цца (10)
(8) ке́рханне ‹
› шархану́ць (9)
(8) пе́рханне ‹
› шархата́нне (10)
(8) шо́рханне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна