аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова швайка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шва́йка мн. шва́йкі |
| Родны каго? чаго? |
шва́йкі мн. шва́ек |
| Давальны каму? чаму? |
шва́йцы мн. шва́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
шва́йку мн. шва́йкі |
| Творны кім? чым? |
шва́йкай, шва́йкаю мн. шва́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шва́йцы мн. шва́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.
švajka — беларуская лацінка
Слова швайка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік швайка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове швальня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› швагру́сь (8)
(9) Наліва́йка ‹
› швагрэ́ня (8)
(11) невыліва́йка ‹
› шва́ечны (7)
(6) сва́йка ‹
› шва́льня (7)
(5) га́йка ‹
› шва́нк (5)
(7) нага́йка ‹
› шванкава́ць (10)
(7) нага́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.