STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкарупа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкару́па мн. шкару́пы |
| Родны каго? чаго? |
шкару́пы мн. шкару́п |
| Давальны каму? чаму? |
шкару́пе мн. шкару́пам |
| Вінавальны каго? што? |
шкару́пу мн. шкару́пы |
| Творны кім? чым? |
шкару́пай, шкару́паю мн. шкару́памі |
| Месны у кім? у чым? |
шкару́пе мн. шкару́пах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)лайфхак
1. купляеш ёлку.
2. адзначаеш новы год.
3. вяртаеш ёлку ў краму па чэку на працягу чатырнаццаці дзён.
škarupa — беларуская лацінка
Слова шкарупа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкарупа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкарупіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкарпэ́тачны (11)
(8) цэйтлу́па ‹
› шкарпэ́тка (9)
(9) Гвадэлу́па ‹
› шкарпэ́ткавы (11)
(7) скару́па ‹
› шкару́пець (9)
(5) гру́па ‹
› шкару́піна (9)
(8) ІА-група ‹
› шкару́піцца (10)
(11) ды́ска-гру́па ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
