аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шклінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шклі́нка мн. шклі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
шклі́нкі мн. шклі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
шклі́нцы мн. шклі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
шклі́нку мн. шклі́нкі |
| Творны кім? чым? |
шклі́нкай, шклі́нкаю мн. шклі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шклі́нцы мн. шклі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
šklinka — беларуская лацінка
Слова шклінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шклінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкло + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкле́чка (7)
(11) шасціклі́нка ‹
› шклё́ны (6)
(10) вы́пуклінка ‹
› шклі́на (6)
(13) чатырохклі́нка ‹
› шклі́сты (7)
(11) сухадо́лінка ‹
› шклі́цца (7)
(10) падко́лінка ‹
› шклі́ць (6)
(10) раско́лінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.