аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шкрабанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкра́банне мн. шкра́банні |
| Родны каго? чаго? |
шкра́бання мн. шкра́банняў |
| Давальны каму? чаму? |
шкра́банню мн. шкра́банням |
| Вінавальны каго? што? |
шкра́банне мн. шкра́банні |
| Творны кім? чым? |
шкра́баннем мн. шкра́баннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шкра́банні мн. шкра́баннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Эндру Карнэгі:
Чалавек, які памірае багатым, памірае з ганьбай.
škrabannie — беларуская лацінка
Слова шкрабанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкрабанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкрабатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шко́тавы (7)
(11) адскраба́нне ‹
› шко́цкі (6)
(12) падскраба́нне ‹
› шкра́б (5)
(11) выскраба́нне ‹
› шкрабану́цца (11)
(6) гба́нне ‹
› шкрабану́ць (10)
(8) нагба́нне ‹
› шкрабата́нне (11)
(6) дба́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.