аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
шкумаццё́ — назоўнік шкурадзё́р — назоўнік
канцэпт

шкура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шкура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
шку́ра

мн.  шку́ры
Родны
каго? чаго?
шку́ры

мн.  шку́р
Давальны
каму? чаму?
шку́ры

мн.  шку́рам
Вінавальны
каго? што?
шку́ру

мн.  шку́ры
Творны
кім? чым?
шку́рай, шку́раю

мн.  шку́рамі
Месны
у кім? у чым?
шку́ры

мн.  шку́рах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.


Беларусы часта кажуць:
- нешта ў лесе здохла
- што ж гэта робіцца
- нешта будзе

Папрасіце ШІ даць псіхалагічны партрэт.

škura — беларуская лацінка

Слова шкура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шкура — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шкурадзёр + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


шкума́цік (8)

(8) сінеку́ра

шкума́ціць (9)

(5) ску́ра

шкумаццё́ (8)

(14) ка́мера-абску́ра

шкурадзё́р (9)

(4) мура́

шкура́тавы (9)

(5) хму́ра

шкура́цік (8)

(7) пахму́ра


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

перад сном