аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкура
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шку́ра мн. шку́ры |
| Родны каго? чаго? |
шку́ры мн. шку́р |
| Давальны каму? чаму? |
шку́ры мн. шку́рам |
| Вінавальны каго? што? |
шку́ру мн. шку́ры |
| Творны кім? чым? |
шку́рай, шку́раю мн. шку́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
шку́ры мн. шку́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Беларусы часта кажуць:
- нешта ў лесе здохла
- што ж гэта робіцца
- нешта будзе
škura — беларуская лацінка
Слова шкура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкура — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкурадзёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкума́цік (8)
(8) сінеку́ра ‹
› шкума́ціць (9)
(5) ску́ра ‹
› шкумаццё́ (8)
(14) ка́мера-абску́ра ‹
› шкурадзё́р (9)
(4) мура́ ‹
› шкура́тавы (9)
(5) хму́ра ‹
› шкура́цік (8)
(7) пахму́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.