аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкура
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шку́ра мн. шку́ры |
| Родны каго? чаго? |
шку́ры мн. шку́р |
| Давальны каму? чаму? |
шку́ры мн. шку́рам |
| Вінавальны каго? што? |
шку́ру мн. шку́ры |
| Творны кім? чым? |
шку́рай, шку́раю мн. шку́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
шку́ры мн. шку́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся сеўшы, а хваліся з'еўшы.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
škura — беларуская лацінка
Слова шкура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкура — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкурадзёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкума́цік (8)
(8) сінеку́ра ‹
› шкума́ціць (9)
(5) ску́ра ‹
› шкумаццё́ (8)
(14) ка́мера-абску́ра ‹
› шкурадзё́р (9)
(4) мура́ ‹
› шкура́тавы (9)
(5) хму́ра ‹
› шкура́цік (8)
(7) пахму́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.