аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шлакавата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шлакава́та мн. шлакава́ты |
| Родны каго? чаго? |
шлакава́ты мн. шлакава́т |
| Давальны каму? чаму? |
шлакава́це мн. шлакава́там |
| Вінавальны каго? што? |
шлакава́ту мн. шлакава́ты |
| Творны кім? чым? |
шлакава́тай, шлакава́таю мн. шлакава́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
шлакава́це мн. шлакава́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
šlakavata — беларуская лацінка
Слова шлакавата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шлакавата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шлакавік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шлакабло́к (9)
(11) дзівакава́та ‹
› шлакабло́чны (11)
(11) лайдакава́та ‹
› шлакава́нне (10)
(11) каржакава́та ‹
› шлакава́цца (10)
(10) шыракава́та ‹
› шлакава́ць (9)
(10) высакава́та ‹
› шлакаві́к (8)
(12) прастакава́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.