аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шліхтавальшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шліхтава́льшчыца мн. шліхтава́льшчыцы |
| Родны каго? чаго? |
шліхтава́льшчыцы мн. шліхтава́льшчыц |
| Давальны каму? чаму? |
шліхтава́льшчыцы мн. шліхтава́льшчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
шліхтава́льшчыцу мн. шліхтава́льшчыц |
| Творны кім? чым? |
шліхтава́льшчыцай, шліхтава́льшчыцаю мн. шліхтава́льшчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
шліхтава́льшчыцы мн. шліхтава́льшчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
šlichtavaĺščyca — беларуская лацінка
Слова шліхтавальшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шліхтавальшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шліхтаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шліхтава́льны (12)
(15) сціртава́льшчыца ‹
› шліхтава́льня (12)
(14) буртава́льшчыца ‹
› шліхтава́льшчык (14)
(14) фехтава́льшчыца ‹
› шліхтава́нне (11)
(14) шліфава́льшчыца ‹
› шліхтава́ны (10)
(13) арфава́льшчыца ‹
› шліхтава́ны (10)
(13) тушава́льшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск