Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шляхетнасць, -і, жаночы род
1. У дарэвалюцыйнай Расіі — прыналежнасць да дваранскага саслоўя. [Маслянка:] — Пан працуе толькі ў белых пальчатках. Брудныя справы пану не па густу. Шляхетнасць не дазваляе, арыстакратычнасць паходжання... ← Міхась Машара.
2. устарэлае Уласцівасць і якасць шляхетнага (у 2 знач.). Да шляхты Саўка не меў дачынення, ён нават не быў католікам, і Шляхцюк было не прозвішча, а мянушка за яго схільнасць да шляхетнасці, да вонкавай фанабэрыі дома і на людзях. ← Тарас Хадкевіч. // Выхаванасць, уменне трымаць сябе ў людзях. Садзяцца госці, ды не зразу, За стол не лезуць для паказу, Бо так шляхетнасць вымагае. ← Якуб Колас.

❌

шляхетнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова шляхетнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шляхе́тнасць мн. шляхе́тнасці
Родны каго? чаго?	шляхе́тнасці мн. шляхе́тнасцяў, шляхе́тнасцей
Давальны каму? чаму?	шляхе́тнасці мн. шляхе́тнасцям
Вінавальны каго? што?	шляхе́тнасць мн. шляхе́тнасці
Творны кім? чым?	шляхе́тнасцю мн. шляхе́тнасцямі
Месны у кім? у чым?	шляхе́тнасці мн. шляхе́тнасцях
Клічная форма	— мн. —

Слова шляхетнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шляхетнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

шляхетнасць

Навігатар

Мемчыкі