аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шмаравідла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шмараві́дла мн. шмараві́длы |
| Родны каго? чаго? |
шмараві́дла мн. шмараві́длаў |
| Давальны каму? чаму? |
шмараві́длу мн. шмараві́длам |
| Вінавальны каго? што? |
шмараві́дла мн. шмараві́длы |
| Творны кім? чым? |
шмараві́длам мн. шмараві́дламі |
| Месны у кім? у чым? |
шмараві́дле мн. шмараві́длах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Людзей слухай, а свой розум май.
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
šmaravidla — беларуская лацінка
Слова шмаравідла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шмаравідла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шмаравоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шмарава́ны (9)
(5) па́дла ‹
› шмарава́цца (10)
(11) прасціра́дла ‹
› шмарава́ць (9)
(7) паві́дла ‹
› шмараво́з (8)
(8) праві́дла ‹
› шмаргану́цца (11)
(7) мазі́дла ‹
› шмаргану́ць (10)
(8) крапі́дла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.