Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шматок, -тка, мужчынскі род
  1. Абрэзак, абрывак (скуры, тканіны і пад.). Да прыходу Тараса.. [Зося і Маша] нешта кроілі, і на канапе былі раскіданы зялёныя і чырвоныя, адмыслова выкраеныя шматкі. ← Іван Шамякін. Ляжаў.. [Заранік] у невялікім пакойчыку на ложку, распрануты і накрыты коўдрай, пашытай з рознакаляровых шматкоў. ← Тарас Хадкевіч. // толькі мн. (шматкі, -оў). Лахманы; кавалкі, кускі чаго-н. Замест кажуха з плеч у Зіны звісалі нейкія рваныя шматкі — так яго пасеклі кулямі і асколкамі. ← Аляксей Карпюк. Косцік накінуўся з кулакамі на брата, парваў малюнак на шматкі і пачаў таптаць яго нагамі. ← Сцяпан Александровіч.
  2. Жмут чаго-н. Ля лазовага карча ваўкі, напэўна, схапілі соннага зайчыка, бо на снягу былі відаць кропелькі крыві і валяліся шматкі поўсці. ← Уладзімір Федасеенка.
  3. Асобны невялікі кавалак, камяк чаго-н. Узяў кошык, акраец хлеба і жаўтлявы, мяккаваты шматок сала, вышчарблены братаў складанчык на шнурку. ← Міхась Стральцоў. Ля берага ад невялікіх хваль пагойдваліся шматкі наздраватай рудой пены. ← Мікола Гамолка. Па баках узрываюцца міны, уздымаючы клубы пылу і раскідаючы шматкі зямлі. ← Якуб Колас. // Пра невялікую, нязначную частку чаго-н. Там-сям віднеў травы шматок Сярод пяскоў рудых. ← Анатоль Астрэйка. На шэрым полі там-сям шматкі ярка-зялёнай азіміны, у лагчынах — ніцыя, без лістка вербы. ← Іван Навуменка.