шпалеры

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шпалера, -ы, жаночы род
  1. устарэлае Насценны бязворсавы дыван ці абівачная тканіна, якія маюць сюжэтны ці пейзажны малюнак, выкананы ўручную.
  2. толькі мн. (шпалеры, -аў). Рулонная, звычайна ўзорыстая, папера для абклейкі сцен, столі. Сцены былі, відаць, абтынкаваны, гладкія і абклеены шпалерамі блакітнага колеру. ← Якуб Ермаловіч.
  3. звычайна мн. (шпалеры, -аў). Спецыяльная рашотка або нацягнуты на жэрдкі дрот, па якіх падымаецца ўверх расліна ці да якіх падвязваюцца галіны дрэў, каб надаць ім пэўную форму. Ставіць вінаграднікі па шпалеры.
  4. толькі мн. (шпалеры, -аў). Рады, шарэнгі салдат, якія стаяць па абодва бакі руху каго-, чаго-н. Кола паліцэйскіх і шпалеры жандараў расступіліся і, прапусціўшы да шыбеніцы машыны, зноў самкнуліся. ← Міхась Машара. // Роўныя рады дрэў ці хмызняку, пасаджаныя па абодва бакі дарогі, сцежкі. Тут [у парку] былі пракладзены геаметрычна правільныя, радыусамі да цэнтральнай круглай пляцоўкі прамыя алеі, акружаныя стрыжанымі шпалерамі. ← А. Гавеман.
   [Ад ням. Spalier, з іт. spalliera.]

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. шпале́ры
Родны каго? чаго?	— мн. шпале́р
Давальны каму? чаму?	— мн. шпале́рам
Вінавальны каго? што?	— мн. шпале́ры
Творны кім? чым?	— мн. шпале́рамі
Месны у кім? у чым?	— мн. шпале́рах
Клічная форма	— мн. —

Слова шпалеры (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шпалеры — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі