STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова шпаркасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпа́ркасць мн. шпа́ркасці |
| Родны каго? чаго? |
шпа́ркасці мн. шпа́ркасцяў, шпа́ркасцей |
| Давальны каму? чаму? |
шпа́ркасці мн. шпа́ркасцям |
| Вінавальны каго? што? |
шпа́ркасць мн. шпа́ркасці |
| Творны кім? чым? |
шпа́ркасцю мн. шпа́ркасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
шпа́ркасці мн. шпа́ркасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
Я не пацярпеў няўдачу. Я проста знайшоў 10000 спосабаў, якія не працуюць.
Томас Эдысан, амерыканскі вынаходнікšparkasć — беларуская лацінка
Слова шпаркасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпаркасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпаркакры́лы (11)
(8) чэ́пкасць ‹
› шпаркано́гі (10)
(9) хлю́пкасць ‹
› шпаркаплы́ўны (12)
(8) ма́ркасць ‹
› шпа́ркі (6)
(10) гаво́ркасць ‹
› шпарчэ́йшы (9)
(8) го́ркасць ‹
› шпа́рыць (7)
(8) зо́ркасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).