Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шпілька, -і, ДМ -льцы; Родны склон мн. -лек; жаночы род
  1. Прыстасаванне з тонкага дроту або пластмасы для заколвання валасоў у жаночай прычосцы. Тады мама нагнулася і, выняўшы з валасоў шпільку, выкалупала ключык са шчыліны. ← Лідзія Арабей.
  2. Засцежка для вопраткі, адзін канец якой хаваецца ў кручкаватае паглыбленне (галоўку). Закалоць кішэню шпількай. // Адзін з відаў іголкі, на тупым канцы якой прымацавана галоўка. Калола Антона гэтае запытанне, нібы накаленая да чырвані шпілька. ← Змітрок Бядуля. // Іголка з каляровай галоўкай для аздаблення жаночых галаўных убораў. Жанчына ў старасвецкай дамскай шапачцы, з вялікаю шпількаю ўпоперак цераз яе. ← Кузьма Чорны. // пераноснае значэнне; чаго. Пра тое, што падобна на іголку. З зямлі тырчаць чорныя пакручастыя, вузлаватыя карэнні дрэў ды рудыя шпількі вымершай травы. ← Іван Новікаў.
  3. У шавецкай справе — цвік з падвойнай плешкай. Чаравікі на шпільках.
  4. спецыяльны тэрмін Стрыжэнь без галоўкі і з разьбой на абодвух канцах, які служыць для змацавання дэталей.
  5. толькі мн. (шпількі, -лек). размоўнае слова Вузкія і высокія абцасы ў жаночых туфлях, а таксама туфлі на такіх абцасах. Сядзяць будучыя цешчы, Языкі свае палошчуць, Што ў настаўніцы Алёнкі Закароткая сукенка, Што абцасікі як шпількі ў заатэхніка Марылькі. ← Максім Танк. [Таня] была ў белым лёгкім плацці і белых лодачках-шпільках. ← Уладзімір Паўлаў.
  6. пераноснае значэнне з'едлівая заўвага, колкасць. Гаворка.. пацякла жвавей і лагодней, у ёй не было ўжо ні падкалуплівання, ні шпілек. ← Тарас Хадкевіч. — От такіх кілбас няма там у калгасе, — тонкую шпільку пусціў Цімох. ← Якуб Колас.
  •••
  Падпусціць шпільку гл. падпусціць.