Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

штаб, -а; мн. штабы, -оў; мужчынскі род
  1. Орган кіравання войскам у часцях, злучэннях усіх відаў узброеных сіл, а таксама асобы, якія ўваходзяць у склад гэтага органа. Здаралася, што на адным дні штаб атрада мяняў некалькі месц. ← Аляксей Кулакоўскі. Старыцу Паходня ўяўляў — ён разы два — тры быў у ёй, палі тут адзін час стаяў штаб партызанскай брыгады. ← Тарас Хадкевіч. // Памяшканне, збудаванне, у якім размяшчаецца такі орган. Новы камісар палка Яфім Фамін жыў тым летам у крэпасці. Начаваў у штабе. ← Сцяпан Кухараў.
  2. пераноснае значэнне Кіруючы орган чаго-н. Неўзабаве гэтая невялічкая хатка на ўскраіне вёскі зрабілася штабам буйнейшай будоўлі на Беларусі. ← Сяргей Грахоўскі. На гэтым жа сходзе было абрана і праўленне калгаса і месца, дзе павінен быць калгасны штаб. ← Якуб Колас.
  •••
  Генеральны штаб — цэнтральны орган кіравання ўзброенымі сіламі.
   [Ням. Stab.]

❌

штаб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штаб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шта́б мн. штабы́
Родны каго? чаго?	шта́ба мн. штабо́ў
Давальны каму? чаму?	шта́бу мн. штаба́м
Вінавальны каго? што?	шта́б мн. штабы́
Творны кім? чым?	шта́бам мн. штаба́мі
Месны у кім? у чым?	шта́бе мн. штаба́х
Клічная форма	— мн. —

Слова штаб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік штаб — у родным, давальным, творным і месным склоне

штаб

Навігатар

Мемчыкі