аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штаніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штані́на мн. штані́ны |
| Родны каго? чаго? |
штані́ны мн. штані́н |
| Давальны каму? чаму? |
штані́не мн. штані́нам |
| Вінавальны каго? што? |
штані́ну мн. штані́ны |
| Творны кім? чым? |
штані́най, штані́наю мн. штані́намі |
| Месны у кім? у чым? |
штані́не мн. штані́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
štanina — беларуская лацінка
Слова штаніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штаніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штанда́рны (9)
(7) стані́на ‹
› штандартэнфю́рар (15)
(8) пу́таніна ‹
› штанда́рына (10)
(9) крутані́на ‹
› штанны́ (6)
(9) блытані́на ‹
› штано́вы (7)
(8) чытані́на ‹
› штанцава́льны (12)
(12) кіначытаніна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.