Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

штурхель,
  размоўнае слова
  1. -хяля, мужчынскі род Тое, што і штуршок. — Даволі вёрз, нахаба! — У грудзі даў штурхель. ← Максім Лужанін.
  2. выклічнік у знач. выказнік Ужываецца паводле знач. дзеясл. штурхаць — штурхнуць і штурхацца. Старая, як купчыха, Старога ў бок штурхель. ← Рыгор Барадулін. Пасажыраў сыходзіла нямнога. Гляджу, з апошняга вагона нясмела выйшаў смуглявы чалавек з чамаданам у руцэ, спыніўся і глянуў вакол. Мяне быццам хто штурхель у спіну: «Ён». ← Алесь Пальчэўскі.

❌

штурхель

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штурхель
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	штурхе́ль мн. штурхялі́
Родны каго? чаго?	штурхяля́ мн. штурхялёў
Давальны каму? чаму?	штурхялю́ мн. штурхяля́м
Вінавальны каго? што?	штурхе́ль мн. штурхялі́
Творны кім? чым?	штурхялём мн. штурхяля́мі
Месны у кім? у чым?	штурхялі́ мн. штурхяля́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

Слова штурхель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік штурхель — у родным, давальным, творным і месным склоне

штурхель

Навігатар

Мемчыкі