аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шу́ла мн. шу́лы |
| Родны каго? чаго? |
шу́ла мн. шу́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
шу́лу мн. шу́лам |
| Вінавальны каго? што? |
шу́ла мн. шу́лы |
| Творны кім? чым? |
шу́лам мн. шу́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
шу́ле мн. шу́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Ці лічыцца чалавек беларускамоўным, калі на порнхабе шукае па-расейску?
šula — беларуская лацінка
Слова шула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шулёнак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шука́ць (6)
(7) прачу́ла ‹
› Шукшы́н (6)
(7) Ко́рчула ‹
› шукшы́нскі (9)
(6) нячу́ла ‹
› шулды́-булды́ (11)
(6) дра́хла ‹
› шу́лер (5)
(5) ча́хла ‹
› шулерава́ць (10)
(6) аці́хла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай