Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шула, -а і шуло, -а, ніякі род
1. Бервяно ці тоўсты брус з высечанымі пазамі, замацаваны ў чым-н. вертыкальна. Шулы — аснова сцен, шулы злучаюць бярвенні. ← Іван Мележ. Кожны такі доўгі, аднапавярховы дом трымаецца без вуглоў, на шулах. ← Янка Брыль.
2. Слуп ці брус, на які падвешваецца створка варот. Двор быў абнесены тынам, а шаляваныя вароты віселі паміж пашарэлых дубовых шулаў. ← Іван Чыгрынаў. От жа стаю я, падпёршы плечуком шула Піліпавых варот. ← Раман Сабаленка.

❌

шула

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шула
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шу́ла мн. шу́лы
Родны каго? чаго?	шу́ла мн. шу́лаў
Давальны каму? чаму?	шу́лу мн. шу́лам
Вінавальны каго? што?	шу́ла мн. шу́лы
Творны кім? чым?	шу́лам мн. шу́ламі
Месны у кім? у чым?	шу́ле мн. шу́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Слова шула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шула — у родным, давальным, творным і месным склоне

шула

Навігатар

Мемчыкі