STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шурпатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шурпа́тка мн. шурпа́ткі |
| Родны каго? чаго? |
шурпа́ткі мн. шурпа́так |
| Давальны каму? чаму? |
шурпа́тцы мн. шурпа́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
шурпа́тку мн. шурпа́так |
| Творны кім? чым? |
шурпа́ткай, шурпа́ткаю мн. шурпа́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
шурпа́тцы мн. шурпа́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
šurpatka — беларуская лацінка
Слова шурпатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шурпатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шурпацінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шурпа́сты (8)
(10) неўрапа́тка ‹
› шурпа́та (7)
(10) псіхапа́тка ‹
› шурпа́тасць (10)
(9) тэлепа́тка ‹
› шурпа́ты (7)
(8) дэ́спатка ‹
› шурпа́ценькі (11)
(9) малюпа́тка ‹
› шурпа́цець (9)
(9) по́варатка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
