аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шу́ст мн. шу́сты |
| Родны каго? чаго? |
шу́ста мн. шу́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
шу́сту мн. шу́стам |
| Вінавальны каго? што? |
шу́ст мн. шу́сты |
| Творны кім? чым? |
шу́стам мн. шу́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
шу́сце мн. шу́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
šust — беларуская лацінка
Слова шуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шуставанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шу́рык (5)
(5) хру́ст ‹
› шу́снуцца (8)
(8) прыхру́ст ‹
› шу́снуць (7)
(4) фу́ст ‹
› шустава́льны (11)
(6) во́шуст ‹
› шустава́нне (10)
(9) гіпака́ўст ‹
› шустава́цца (10)
(5) Фа́ўст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
заўсёды / заўжды