STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчалачэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчалачэ́нне мн. шчалачэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
шчалачэ́ння мн. шчалачэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
шчалачэ́нню мн. шчалачэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
шчалачэ́нне мн. шчалачэ́нні |
| Творны кім? чым? |
шчалачэ́ннем мн. шчалачэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шчалачэ́нні мн. шчалачэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
ščalačennie — беларуская лацінка
Слова шчалачэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчалачэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчалінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчаката́ць (9)
(9) залачэ́нне ‹
› шчалачы́цца (10)
(9) малачэ́нне ‹
› шчалачы́ць (9)
(9) талачэ́нне ‹
› шчалі́нка (8)
(9) аблачэ́нне ‹
› шчамі́лка (8)
(7) мачэ́нне ‹
› шчамі́цца (8)
(10) тлумачэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
