аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчуп
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчу́п мн. шчу́пы |
| Родны каго? чаго? |
шчу́па мн. шчу́паў |
| Давальны каму? чаму? |
шчу́пу мн. шчу́пам |
| Вінавальны каго? што? |
шчу́п мн. шчу́пы |
| Творны кім? чым? |
шчу́пам мн. шчу́памі |
| Месны у кім? у чым? |
шчу́пе мн. шчу́пах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той многа знае.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
ščup — беларуская лацінка
Слова шчуп (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчуп — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчупак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шчу́кін (6)
(6) прыту́п ‹
› шчу́кнуць (8)
(7) хулаху́п ‹
› шчу́ніць (7)
(6) ке́тчуп ‹
› шчупа́к (6)
(8) курашчу́п ‹
› шчупакападо́бны (14)
(6) нато́ўп ‹
› шчупакападо́бныя (15)
(5) сто́ўп ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.