мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчымота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчымо́та мн. шчымо́ты |
| Родны каго? чаго? |
шчымо́ты мн. шчымо́таў, шчымо́т |
| Давальны каму? чаму? |
шчымо́це мн. шчымо́там |
| Вінавальны каго? што? |
шчымо́ту мн. шчымо́ты |
| Творны кім? чым? |
шчымо́тай, шчымо́таю мн. шчымо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчымо́це мн. шчымо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.
ščymota — беларуская лацінка
Слова шчымота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчымота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчыпалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчымлі́ва-тужлі́вы (16)
(7) дрымо́та ‹
› шчымлі́васць (11)
(10) паўдрымо́та ‹
› шчымлі́вы (8)
(12) напаўдрымо́та ‹
› шчымо́ткі (8)
(6) нямо́та ‹
› шчымо́тна (8)
(6) цямо́та ‹
› шчымо́тны (8)
(4) но́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.