Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шык, -у, мужчынскі род
  1. Раскоша; форс, элегантнасць. Ого! З шыкам жывеш! Можна пазайздросціць. ← Іван Шамякін. [Жончына] заўсёднае сціплае і простае ўбранне нібы супярэчыла таму шыку, з якім апранаўся Луцкевіч. ← Міхась Машара. // Асаблівым паводзіны, манеры, разлічаныя на тое, каб паказаць сябе перад кім-н. Казіная ножка — асаблівы шык і вызначае пераважна тых, хто служыць ва ўзводзе пешай разведкі. ← Іван Навуменка. З пэўным шыкам, частуючы Косцю «Казбекам»,.. [Грушэўскі] падміргнуў: — Усе мы не без граха. ← Аляксей Карпюк.
  2. у знач. выказнік размоўнае слова Задавальняе ў вышэйшай ступені, з'яўляецца найлепшым. Цяпер па модніц люба глянуць: Уборы — шык, адменны густ!.. ← Алесь Бачыла.
   [Фр. chic.]

❌

шык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шы́к мн. шы́кі
Родны каго? чаго?	шы́ку мн. шы́каў
Давальны каму? чаму?	шы́ку мн. шы́кам
Вінавальны каго? што?	шы́к мн. шы́кі
Творны кім? чым?	шы́кам мн. шы́камі
Месны у кім? у чым?	шы́ку мн. шы́ках
Клічная форма	— мн. —

Слова шык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шык — у родным, давальным, творным і месным склоне

шык

Навігатар

Мемчыкі