STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бакал
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бака́л мн. бака́лы |
| Родны каго? чаго? |
бака́ла мн. бака́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
бака́лу мн. бака́лам |
| Вінавальны каго? што? |
бака́л мн. бака́лы |
| Творны кім? чым? |
бака́лам мн. бака́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
бака́ле мн. бака́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
У вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?
bakal — беларуская лацінка
Слова бакал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бакал — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бакалаўр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бакавы́ (6)
(7) танцза́л ‹
› ба́кавы (6)
(5) вы́зал ‹
› бака́ж (5)
(3) ка́л ‹
› бакала́ўр (8)
(5) вака́л ‹
› бакала́ўравы (11)
(9) бэк-вака́л ‹
› бакала́ўрскі (11)
(5) нака́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).