шэрханне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шэрханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шэ́рханне мн. шэ́рханні
Родны каго? чаго?	шэ́рхання мн. шэ́рханняў
Давальны каму? чаму?	шэ́рханню мн. шэ́рханням
Вінавальны каго? што?	шэ́рханне мн. шэ́рханні
Творны кім? чым?	шэ́рханнем мн. шэ́рханнямі
Месны у кім? у чым?	шэ́рханні мн. шэ́рханнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

у сямі нянек дзіця мурзатае (дзе нянек многа, там дзіця мурзатае)

≅ too many cooks spoil the broth (the soup — US)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

šerchannie — беларуская лацінка

Слова шэрханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: