Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шэф, -а, мужчынскі род
  1. размоўнае слова Кіраўнік якой-н. установы, прадпрыемства і пад. у адносінах да сваіх падначаленых. І я адчуў, што падначаленыя Івану Ігнатавічу рахункаводы — рослая дзяўчына і хлопец з хітрымі вочкамі — не вельмі слухаюць свайго маўклівага шэфа. ← Васіль Хомчанка. Расказваў аб гэтым Максіму старшы сяржант астрожнай службы і шэф усіх надзорцаў у Лукішках Бародка. ← Міхась Машара. // устарэлае У Расіі 18-19 стст. — высокая асоба, якая з'яўлялася ганаровым камандзірам вайсковай часці або афіцыйным апекуном вучэбнай установы.
  2. (звычайна ў прыдатку). Старшы ў групе асоб аднароднай прафесіі, якія працуюць на адным прадпрыемстве, у адным цэху і пад. Шэф-повар. Шэф-пілот.
  3. Асоба, установа ці прадпрыемства і пад., якія шэфствуюць над кім-, чым-н. Праз месяц з дапамогай шэфаў Васіль набыў для калгаса трохтонку. ← Іван Шамякін. Шэфы з горада прывезлі падарункі — для ячэйкі шмат прывезлі кніг. ← Алесь Дудар.